I 0 dat zij in de keuken moest wezen, daar alle dienst- meisjes naar 't Zendingshuis gegaan waren om den school- meester te hooren. 't Was doodvervelend in de kamer. Allen dronken zwijgend hun koffie. De mannen kenden elkaar bijna niet, en ieder zat te wachten op een gelegenheid om naar de keuken te komen en alleen met Karin te spreken. Toen ging de deur open en nog een gast kwam binnen. Ingmar Ingmarsen ging naar hem toe en leidde hem aan tafel. „Dat is Tims Halfvor Halfvorsen," zei hij tot Berger Sven Person. Deze stond niet op. Hij groette alleen met een lichte handbeweging en zei eenigszins schertsend : „'t Is me heel aangenaam met zulk een beroemd man kennis te maken." Ingmar Ingmarsen schoof een stoel voor Halfvor aan ,. met zulk een geweld, dat Halfvor niet kon antwoorden. Alle aanbidders werden spraakzaam en blufferig van 't oogenblik af, dat Halfvor kwam. Zij begonnen elkaar te prijzen en te steunen. 't Was alsof ze overeengekomen waren zich bij elkaar aan te sluiten, tot ze Halfvor van de baan geschoven hadden. „'t Was een mooi paard waar u mee kwam aanrijden," begon de inspecteur. Sven Person kaatste den bal terug en prees den inspecteur om een beer, dien hij den vorigen winter geschoten had. En toen complimenteerden beiden den zoon van den herbergier te Karmsund over 't mooie huis, dat zijn vader had laten zetten. En