132 roze halsdoeken dekten bijna 't geheele lijf, de japon was afgezet met een rand van rood laken, de boezelaars waren groot en van dezelfde kleur als de halsdoeken. Terwijl die vier voortliepen op dien mooien zomer- avond, waren ze in 't begin heel stil. Gertrud zag nu en dan van ter zijde naar Ingmar, en dacht er aan hoe hij gewerkt had om te leeren dansen. Hoe dat nu ook kwam, of 't was door 't denken aan Ingmars dans, of omdat zij naar een kransje mocht gaan, haar gedachten werden licht en mooi, en ze hield zich ongemerkt wat terug, zoodat ze eindelijk wat achter de anderen aanliep, om ongestoord te kunnen droomen. Zij bedacht een verhaaltje van hoe 't gegaan was toen de nieuwe bladen aan de boomen kwamen. Ze dacht, dat het zeker zoo gegaan was ; dat de loof boorpen, die den heelen winter rustig en vredig hadden geslapen, plotseling waren begonnen te droomen. Ze hadden toen gedroomd, dat het midden in den zomer was. Zij zagen de velden bekleed met wuivend koren en groen gras, de rozenstruiken prijkten met pas openge- gane rozen ; beken en moerassen tooiden zich met gele plompen, de steenen waren verborgen onder kruipende 1 i n n e e ë n, en de grond in 't Bosch was met de fijne, witte bloemen van de boschsterretjes bedekt. En midden tusschen dat alles, wat bekleed en bedekt was, voelden_ de loof boomen, dat ze kaal en naakt waren, en ze werden verlegen over hun naaktheid, zooals men zoo vaak in. droomen is.