1 9 2 waar zijn, wat Sterke Ingmar zei, dat de heele gemeente ondersteboven gehaald was. „O ja, dat hebben ze gedaan. Op een avond kwamen er een stuk of twintig in de school, waar Storm zijn boeken in orde zat te maken en begonnen voor hem te preeken." „Wat deed Storm wel ?" vroeg Ingmar en begon onwillekeurig te lachen. „Hij was z66 verbluft in 't begin, dat hij niets kon doen of zeggen. Maar toevallig was Hellgum juist een oogenblik te voren in de keuken gekomen om Gertrud te spreken." „Was Hellgum bij Gertrud ?" „Ja, Hellgum en Gertrud zijn goede vrienden geworden, sinds hij heeft toegegeven, toen met Gunhild. „Toen Gertrud 't geraas in de schoolkamer hoorde zei ze tegen Hellgum : „Je komt juist van pas om wat nieuws te zien. Van nu af aan zullen de schoolkinderen den schoolmeester onderwijzen." „Toen begon Hellgum te lachen, hij begreep wel, dat dit al te gek was. Hij joeg gauw de kinderen weg en daarmee was die dwaasheid uit." Ingmar voelde, dat Sterke Ingmar, terwijl hij dit alles vertelde, hem op een bizondere manier aanzag ; hij deed als een jager, die een gevelden beer aanziet en niet weet of hij nog een schot moet hebben. „Ik weet niet wat je van me wilt, " zei Ingmar. „Wat zou ik van je willen ? Je bent nog maar een