1 97 „Nu zou ik graag weten hoe 't met de zagerij is," ging Ingmar voort. Halfoor en Karin zagen elkaar aan. Beiden waren ze bang wat te zeggen. „Je moet goed onthouden, Ingmar, dat er niemand in de wereld is waar we meer van houden dan van jou," zei Halfvor. „Jawel, maar hoe gaat het met de zagerij ?" vroeg Ingmar koppig. „Je moet maar eerst alle timmerhout klaar zagen, Ingmar." Toen Halfvor zoo ontwijkend antwoordde, begon Ingmar te begrijpen waar ze heen wilden. „Zal misschien Hellgum later de zagerij pachten ?" Halfvor en Karin waren geheel in de war gebracht door Ingmars heftigheid. Sinds hij dat van Gertrud gehoord had, was er met hem geen praten geweest. „Laat Hellgum nu met jepraten," zei Karin kal- meerend. „Hij mag gerust met mij praten, maar ik zou toch graag weten, waar ik me aan te houden heb." „Je weet wel, dat we 't goed met je meenen." „Maar Hellgum zal de zagerij pachten," zei Ingmar. „We hebben een geschikt werk voor Hellgum noodig, zoodat hij hier in 't land kan blijven. We hadden gedacht, dat hij en jij compagnons zouden worden, als jij 't ware geloof zoudt willen aannemen. Hellgum is een flink werkman."