Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- De ondergang van de „Univers”
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
216
nevel haar groenachtige golven deed dansen, voor zijn
oogen voorbij trok.
„Er gaat toch niets boven de zee," dacht de oude
zeeman.
Terwijl hij zoo dacht, werd het opeens wonderlijk
stil om hem heen. Hij hoorde niet langer het stampen
van de machine, of 't rammelen van den roerketting, of
't spoelen van de golven, of 't suizen van den wind.
De gedachte kwam bij hem op of 't heele schip ook
opeens naar den grond zou zijn gegaan, en dat hij en
zijn kameraden nooit zouden worden afgelegd en gekist,
maar daar ten eeuwigen dage blijven hangen in de
grauwe kooien onder in zee.
Vroeger was hij bang geweest om een graf in de
golven te vinden. Nu scheen het hem niet onaangenaam
toe. Hij had liever het beweeglijke, doorschijnende water
boven zich, dan de donkere, zwarte verstikkende aarde
op het kerkhof.
„Er gaat toch niets boven de zee," dacht hij nog
eens, maar toen begon hij over iets na te denken, dat
hem onrustig maakte. Hij wist niet of het zijn ziel ook
schaden zou, dat hij daar diep in zee rustte, en 't laatste
oliesel niet ontvangen had. Hij werd bang, dat zij nooit
den weg naar den hemel zou vinden.
Op hetzelfde oogenblik scheen een zwak licht van voren,
waar het ruim smaller werd naar binnen en hij ging over-
eind zitten en boog zich over de hangmat, om te zien van
waar dat kwam. Hij merkte toen, dat er een paar personen
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0228.html