Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- De ondergang van de „Univers”
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
2 33
was. Hij lag op den rug, 't gezicht stond rustig en de
oogen waren open. Hij had nog niet zoo lang in 't
water gelegen, dat hij veranderd was. 't Scheen alsof
hij zich met welbehagen liet wiegen op de kleine,
gekroesde golven.
Maar toen de matrozen de oogen van hem afwendden,
gaven ze bijna een schreeuw van schrik, want zonder
dat zij 't gemerkt hadden, was een tweede lijk komen
duiken vlak voor het schip. Zij hadden het bijna over-
zeild, maar op 't laatste oogenblik werd het door de
deining weggedreven. Allen stormden naar de ver-
schansing en keken naar beneden. Dit was een kind,
een mooi gekleed klein meisje, met een hoed op het
hoofd en een blauw manteltje.
„Ach hemel," zeiden de zeelieden en wischten de
oogen af. „Ach heere ! zoo'n klein ding."
Onmiddellijk daarna riep een van de mannen, dat hij
er nog een zag, en een tweede, die naar een anderen
kant uitkeek, verkondigde hetzelfde. Ze zagen opeens
vijf lijken, ze zagen er tien en toen een heele menigte,
te veel om te tellen.
't Vaartuig wiegde zacht heen en weer tusschen al
die dooden, die het omringden alsof ze iets wilden vragen.
Sommigen kwamen in groote groepen aandrijven, ze
schenen in de verte een of ander te zijn wat van 't
land was losgeraakt, maar van dichterbij bleken 't enkel
lijken te zijn.
Alle zeelieden stonden er naar te staren zonder zich
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0245.html