26 5 kalf of een veulen ziet, zou hij willen weten hoe oud het wel zijn zou. Hij rekent uit hoeveel koeien zij wel kunnen koopen op de hoeve, die zij voorbijgaaan en denkt er over wat het veulen wel waard zou zijn, als 't op de markt komt. De zoon tracht telkens zijn gedachten van dit alles af te leiden. „Ik denk er aan, dat u en ik door 't dal van Saron en de woestijn van Judea zullen wandelen," zegt hij. De vader glimlacht en zijn gezicht straalt even. „Dat zal wel heerlijk zijn," zegt hij, „in 't spoor van onzen lieven Heer Jezus te wandelen." Maar oogenblikkelijk daarna worden zijn gedachten weer geboeid door een paar voer ongebluschte kalk, die hem te gemoet reden. „O Gabriël," zegt hij, „wie denk je dat nu kalk heeft laten komen ? De menschen zeggen, dat alles zoo prachtig groeit na de bemesting met kalk. Dat zal de moeite waard zijn om te zien in den herfst." „In den herfst, Vader ?" zegt de zoon. „Ja, ik weet 't wel," antwoordt de boer. „In den herfst zal ik in de hutten Jacobs wonen en in 's Heeren wijngaard arbeiden." „ a !" zegt de zoon ; „zoo is het. Amen !" Zij loopen een poos zwijgend door en zien naar het lentegroen, dat overal uitbot. 't Water komt op in de slooten en de weg zelf is geweekt door den lenteregen. Waar men heenziet, overal is werk, dat gedaan moet