2 79 zoo nauw genomen met den burgemeester of den rechter. Eindelijk had ze begrepen dat, toen haar moeder een klein meisje was en met haar moeder naar de kerk gegaan was, deze haar de hand op den schouder gelegd had en gezegd : „Nu moet je groeten, want daar komt Ingmar Ingmarsen." „God weet het," zuchtte Moeder Stina, „dat het niet alleen is, omdat ik dacht, dat Gertrud eens dat alles besturen zou, dat ik er over treur, dat het verstrooid zal worden. 't Is me net alsof 't nu uit is met de heele gemeente." op 'tzelfde oogenblik kwam de predikant aanrijden. Hij zag er ernstig en gedrukt uit. Hij ging dadelijk naar het woonhuis, en Moeder Stina begreep, dat hij de zaak van Ingmar bij Karin en. Halfvor bepleiten zou. Iets later kwam de opzichter van Bergsána, de ge- machtigde van de vennootschap van de zagerij, en de rechter Berger Sven Persson. De inspecteur ging dadelijk in het huis, maar Sven Persson liep wat rond op de hoeve en bekeek alles. Hij kwam toen voorbij een kleinen, ouden man met een grooten baard, die op denzelfden hoop hout zat, waarop Moeder Stina had plaats genomen. „Sterke Ingmar, weet je ook of Ingmar Ingmarsen het hout wil koopen, dat ik hem heb aangeboden ?" vroeg hij, en bleef voor den grijsaard stilstaan. „Hij zegt van neen," antwoordde de oude, „maar ik denk wel, dat hij er nog over denken zal."