281 Toen kwam het oogenblik, dat de verkooping begin- nen zou. De verkooper klom op een stoel en begon een ouden ploeg af te roepen. Ingmar bleef onbeweeglijk staan alsof hij geen mensch, maar een beeld was. „Goede hemel, hij kon toch wel heengaan, " dach- ten de menschen. „Hij behoeft toch die ellende niet te zien. Maar de Ingmarsens doen altijd anders dan andere menschen." Toen viel de eerste hamerslag. Ingmar schokte, alsof, de slag hem getroffen had. Dadelijk daarna stond hij weer onbeweeglijk, maar met eiken hamerslag ging er een trilling door zijn heele gestalte. Twee boerenvrouwen kwamen Moeder Stina voorbij, en spraken over Ingmar. „Stel je voor, als hij maar een rijke boerendochter gevraagd had, dan zou hij geld genoeg gehad hebben om de hoeve te koopen, maar hij wil Gertrud van den schoolmeester hebben," zei de eene. „Men zegt al, dat een van de groote lui hem Ingmars- hoeve als huwelijkscadeau beloofd heeft, als hij zijn dochter wil trouwen," antwoordde de andere. „Zie je, niemand geeft er om of hij arm is, omdat hij van zulk een goede familie is." ,.,'t Helpt wel, als je de zoon van Grooten Ingmar ben." „'t Zou wel een zegen geweest zijn, als Gertrud wat gehad had om hem te helpen," dacht Moeder Stina. Zoo langzamerhand waren de gereedschappen ver- kocht en de verkooper ging naar een anderen kant van