DE OUDE PREDIK ANTS VROU W. Nu moet nog verteld worden hoe alle menschen de Hellgumianen trachtten over te halen om thuis te blij- ven. 't Was zób, dat het ten slotte van alle velden en bergen scheen te klinken : „Ga niet op reis, ga niet op reis ! " Zelfs de heeren trachtten de boeren te bewegen van hun voornemen af te zien. De burgemeester en de commissaris van politie lieten hen niet met rust. Zij vroegen hun hoe ze wisten, dat de Amerikanen geen bedriegers waren. Ze wisten immers niet bij welke men- schen ze zich gingen aansluiten. Er waren geen wetten en bepalingen in dat land. Daar kon men nog tot op dezen dag in handen van roovers vallen. En er waren geen wegen, ze moesten hun waren op paarden vervoeren, zooals in de finsche bosschen. De dokter zei, dat ze 't allemaal niet zouden kunnen verdragen. Jeruzalem was vol koorts en pokken. Ze gingen heen om te sterven. De Hellgumianen antwoordden, dat ze dat alles wis-