28 „ Ge herinnert u de wilde, vrome mannen, die kwamen wonen in de grotten van Palestina. Ge herinnert u de kloosters en de kerken, die als uit den grond kwamen. „Of hebt ge ooit, o rots ! de heerlijke gebouwen verge- ten, die Constantijn en zijn moeder lieten bouwen over het heilige graf? Op de plaats, waar het kruis gevonden werd, werd een basiliek gebouwd, maar over de grot van het heilige graf een mooie koepelkerk. „Zeker herinnert ge u, o rots, de Grieksche bouw- meesters, die deze gebouwen met even veel pracht tooiden, alsof ze keizerlijke paleizen waren. Ge weet zeker nog wel van de karavanen, die aankwamen over de bergen, belast met de kostbaarste steenen en 't goud, dat noodig was voor de versiering van de kerken. Ge herinnert u de porfierzuilen van de basiliek en hun zil- veren kapiteelen. Ge herinnert u het mozaïek-gewelf van de grafkerk, de smalle vensters, waardoor 't licht naar binnen stroomde, door schijven albast en geverfd glas gebroken, tot iedere straal fonkelde, alsof zij van edel- steenen uitging. Ge herinnert u het uitgesneden roos- terwerk voor de lantaarnen, de dubbele zuilenrijen en den koepel, die, licht en toch sterk, als zweefde boven 't gebouw. Ge herinnert u de heilige grot van het graf in 't midden, dat onversierd in al zijn grootheid onder al dien glans rustte . . „En den tijd na 't bouwen van al die gebouwen ! Zeker herinnert ge u wel, dat alle christenen in 't oosten Jeru- zalem als hun heilige stad beschouwden, dat niet langer