3 8 En als hij haar dan niet winnen kon zouden alle men- schen hem uitlachen. Bo had juist in dien tijd werk op zich genomen voor de kolonie. De oude Gordonisten hadden tot nu toe in Jeruzalem gewoond. Nu hadden ze het groote huis buiten de Damascuspoort gehuurd, naar aanleiding van den grooten toevloed van leden door de landver- huizing uit Zweden, en ze waren bezig zich daar in te rich- ten. Aan Bo was toevertrouwd, in 't nieuwe huis een bakoven te bouwen. Hij besloot dus geduld te oefenen, en niet op reis te gaan, eer hij met dit werk klaar was. Onderwijl verlangde hij zóó, dat heel Jeruzalem hem een gevangenis toescheen ; 's nachts nam hij soms den gordel af en lag naar 't geld te voelen, dat er ingenaaid was, hij was z66 blij, als hij die kleine, ronde schijfjes tusschen zijn vingers voelde ; hij zag dan Gertrud voor zich, vergat dat zij nooit van hem had willen weten, en was er zeker van, dat hij alleen maar hoefde thuis te komen om haar tot vrouw te krijgen. Nu Ingmar zich zoo valsch getoond had, zou Gertrud eindelijk Bo wel leeren waardeeren ; Bo, die zijn heele leven lang nooit iemand anders dan haar had liefgehad. 't Ging intusschen vreeselijk langzaam met 't bouwen van dien oven. Of hij was geen knap metselaar, of hij had geen goede steenen en metselmateriaal. Hij begon te denken, dat dit werk nooit klaar zou komen. Eens stortte het gewelf in, en eens had hij zóó verkeerd ge- metseld, dat al de rook in de kamer sloeg.