Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- Bo Ingmar Mansson
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
4 2
onder 't wachten. Hij beefde voor ieder, die kwam en
ging. Hij zocht zich vergeefs wijs te maken, dat hij geen
kwaad gedaan had, dat hij een vrij man was, en doen
mocht waar hij lust in had.
Hij begreep, dat het beter geweest was, als hij
eerlijk met de kolonisten gesproken had, en niet
stilletjes weggeloopen was. Hij vond het zóó vreeslijk
zoo bang te zijn om gezien en herkend te worden,
dat hij bijna teruggekeerd was.
Bo kwam toch in den trein. 't Was overal buiten-
gewoon vol, maar hij zag niemand, dien hij kende.
Hij zat aan den brief te denken, dien hij aan Mrs
Gordon en aan Hellgum schrijven zou. Hij stelde zich
voor hoe die na 't morgengebed aan de heele
vergadering zou worden voorgelezen, en hij kon zich
de verachting voorstellen, die op aller gezicht te zien
zou wezen.
„Ik doe zeker iets vreeslijk slechts van daag,"
dacht hij, en werd bang, dat er nu een smet op
hem rustte, die hij nooit zou kunnen wegnemen. 't
Kwam hem steeds verachtelijker voor, dat hij zoo
weggeslopen was. Hij walgde van zich zelf en vond,
dat hij een ellendeling was. Hij kwam in Jaffa aan en
stapte uit den trein. Toen hij over het door de zon
verhitte plein voor 't station kwam, zag hij daar een
schaar arme Rumeensche pelgrims.
Toen Bo naar hen bleef staan kijken, sprak een
Syrisch tolk hem aan en zei, dat de pelgrims ziek van
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 02:48:19 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/2/0054.html