GODS HEILIGE STAD, JERUZALEM. 't Is werkelijk waar, dat niet alle menschen sterk genoeg zijn om lang in Jeruzalem te leven. Ook als ze 't klimaat kunnen verdragen, en niet door ziekte besmet worden, gebeurt het, dat zij ondergaan. De heilige stad maakt ze melancholiek en waanzinnig, ja nu en dan doodt zij zelfs menschen. Men kan daar geen paar weken geweest zijn, zonder dat men de menschen hoort zeggen van een of ander, die plotseling overleden is : „Jeruzalem heeft hem gedood." Wie zooiets hoort, is natuurlijk heel verbaasd. „Hoe kan dat ?" vraagt men zich af. „Hoe kan een stad iemand dooden ? De menschen weten zeker niet wat zij zeggen." En terwijl men door Jeruzalem rondzwerft, kan men niet laten telkens te denken : „Ik zou wel eens willen weten, waar dat Jeruzalem ligt, dat zóó vreeslijk is, dat het menschen doodt." 't Kan b. v. gebeuren, dat men een wandeling rondom Jeruzalem wil doen. Men gaat dan de Jaffapoort uit, slaat links om, voorbij de machtige vierkante Davids-