70 toren, en wandelt dan verder op het smalle pad, dat langs den stadsmuur naar de Sionspoort loopt. Dicht tegen den muur aan, binnen in de stad ligt een Turksche kazerne, waaruit men krijgsmuziek en wapengekletter hoort. Dan gaat men voorbij het groote, Armenische klooster, dat ook een vesting is met sterke muren, en met poorten door zware boomen afgesloten. Een eind verder ziet men een zwaar grauw gebouw, dat Davids graf genoemd wordt, en als men dat ziet, herinnert men zich, dat men op 't heilige Sion, den berg der koningen, is. Dan kunt ge niet laten er aan te denken, dat die heele berg, waarop ge staat, één groot gewelf is, waaronder koning David in zijn gouden mantel op een troon van vuur zit, en nog heden ten dage den scepter voert over Jeruzalem en heel Palestina. Ge herinnert u, dat de bouwvallen, die 't veld bedekken, ruïnen zijn van gevallen koningsburchten; dat de heu- vel vlak over u de berg der ergernis is, waar Salomo zondigde, dat het dal voor uw voeten het diepe dal van Hennom is, en eenmaal tot den rand gevuld geworden is met lijken van menschen, die in Jeruzalem vermoord werden, toen de stad door de Romeinen werd verwoest. 't Is een wonderlijk gevoel daar te staan. Men hoort het oorlogsrumoer, groote legers trekken op tot een aanval op de muren, koningen rijden voort op hun strijdwagens. Dat is 't Jeruzalem van geweld en macht en krijg,