87 aan 't eind van de straat. Stof en hitte hadden hem gehinderd, zooals nu haar. En als ze aan dat alles dacht, kwam hij haar zoo nabij, dat ze niet anders kon voelen dan een overweldigende vreugde. Wat Gertrud zoo oneindig gelukkig gemaakt had na haar aankomst in Palestina, was juist dit, dat Jezus haar zooveel meer nabij gekomen was dan vroeger. Hier dacht zij er nooit aan, dat er een paar duizend jaar waren voorbij gegaan, sinds hij hier had rondge- wandeld met zijn discipelen, maar ze leefde in de liefe- lijke fantasie, dat hij daar maar heel kort geleden geweest was. Zij zag zijn voetspoor op het veld en hoorde de echo van zijn stem in de straten van Jeruzalem. Juist toen Gertrud buiten langs den steilen heuvel liep, die naar de Jaffapoort voert, kwamen een paar honderd Russische pelgrims de straat langs. Zij hadden verscheiden uren geloopen, om heilige plaatsen buiten Jeruzalem te bezoeken, en waren zóó moe en uitgeput na dien tocht in de sterke hitte, dat ze er uitzagen, alsof ze nauwelijks de kracht zouden hebben het Russische gastenhuis op den top van den heuvel te bereiken. Gertrud bleef staan en zag naar hen, terwijl ze voorbij trokken. 't Waren enkel boeren en ze vond, dat het opmerkelijk was, zooals ze op de menschen thuis leken, zooals ze daar liepen, in hun grove rokken en gebor- duurde buizen. „Dit is zeker een heele gemeente, die tegelijk naar Palestina gekomen is," dacht ze, terwijl ze daar naar