Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- Op de vleugelen van het morgenrood
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
98
„Ja," zei Gertrud, „ik begreep wel, dat 't vreeslijk
voor jou was, maar ik geloof, dat zij 't liefst had, dat
jij haar zoudt vinden."
„Ik ben niet van haar weggegaan," zei Gabriël zacht,
„voor er menschen kwamen, die mij helpen konden
en ik heb haar zacht en voorzichtig gedragen."
„Ja, dat heb je zeker, " zei Gertrud.
Gabriëls lippen begonnen te trekken en op eens
kwamen de tranen met groote heftigheid. Bo en Gertrud
stonden stil bij hem, en lieten hem schreien. Gabriël
drukte 't gezicht tegen de post van de poort, en schreide
luid en snikte.
Na een poos werd hij wat kalmer ; hij ging naar
Gertrud toe en nam haar hand. „Ik dank je, dat je
me aan 't schreien bracht," zei hij. Zijn stem klonk nu
zacht en vriendelijk ; men zou bijna kunnen gelooven,
dat het Hók Matts, zijn vader was, die sprak.
„Nu zal ik je iets laten zien, dat ik niet van plan
was iemand anders in handen te geven," ging hij
voort. „Toen ik Gunhild vond, lag ze met een brief
in de hand. Die was van haar vader, en ik nam hem.
Ik dacht, dat ik er 't naast aan toe was hem te lezen.
Maar jij hebt ook een oude vader en moeder thuis,
en jij moogt hem lezen, omdat je mij aan 't schreien
gebracht hebt."
Gertrud nam den brief en las dien. Toen zag ze
naar Gabriël op.
„Zoo, dus daarom is ze gestorven."
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 02:48:19 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/2/0110.html