IoI zulke onrechtvaardigheden gebeuren konden, moest immers de wereld haar einde nabij zijn. Op geen andere manier kon men 't verklaren, dat recht onrecht werd, dat God geen macht had het kwaad te verhinderen, dat de heiligen vervolgd werden, dat de leugen niet weersproken werd." Ze bleef peinzend staan. Ja, zeker was het zoo, dat de komst van den Heer nabij was, en dat ze hem spoedig zou zien neerdalen op de wolken des hemels. En als het zoo was, kon ze begrijpen, waarom ze allen naar Jeruzalem geroepen werden. Door Gods genade waren zij en haar vrienden hierheen gezonden om Jezus te ontmoeten. Zij sloeg de handen ineen van verwondering en blijdschap, als ze er aan dacht hoe oneindig groot dit alles was. Met vlugge stappen besteeg ze de berghelling, tot ze het hoogste punt bereikt had, van waar Jezus ten hemel gevaren was. Op die plaats zelf kon ze niet komen ; die was om- heind ; maar ze stond daar buiten en zag op naar den hemel, die nu licht was door den snel aanbrekenden morgen. „Misschien zal hij al vandaag komen, » dacht ze. Zij vouwde de handen en zag op naar den morgenhemel, die bedekt was met lichte, vlokkige wolkjes. op 't zelfde oogenblik namen die een rooden glans aan, en een weerschijn daarvan viel op Gertruds gezicht. „Hij komt," zei ze, „Hij komt zeker."