I^ 5 Baram Pacha kon hem niet antwoorden. En Baram Pacha wandelde met volharding door alle kamers van zijn huis. Hij kwam op de groote slaapplaats van de ongetrouwde mannen, met de opgemaakte, eenvoudige bedden. Hij kwam in de kamers van de families, waar de ouders en kinderen te samen woonden. En die kamers zag hij overal een schoone geschuurde vloer, witte bedgordijnen, zindelijke meubels van licht gebeitst hout, zelf geweven matten op den grond en geruite wollen overtrekken. Baram Pacha scheen al boozer te worden en hij zei tot Machmud : „Deze Christenen zijn mij te slim af, zij kunnen hun zondig leven maar al te goed verbergen. Ik had verwacht den vloer vol vruchtenschillen en sigarenasch te zien. Ik dacht, dat ik de vrouwen aan 't kwaadspreken zou vinden, en aan 't rooken of aan 't verven van hun nagels." Eindelijk klom hij den verblindend witten marmeren stoep op naar de groote vergaderzaal. Die kamer was de receptiezaal van den Pacha geweest. Nu was hij op zijn Amerikaansch ingericht, met groepjes gemakkelijke stoelen om tafels met boeken en tijdschriften, met piano en orgel, en een paar photographieën aan de licht geschil- derde wanden. Hier ontving Mrs Gordon hen weer en Baram Pacha zei tot zijn dienaar : „Zeg haar, dat zij en haar aan- hangers voor den avond dit huis moeten verlaten." Maar Machmud, de dienaar van Baram Pacha