1 ?7 houthakken en brandhout rijden te sloven, en nu hier een kinderwerkje doen als bloemen plukken, dan denk ik, dat we op weg zijn te doen wat Jezus zegt : ons te bekeeren, en als kinderen te worden." Bo zag, dat Gertruds oogen straalden. Ze begreep nu wat hij wilde zeggen en verheugde zich daarin. „Ik geloof, dat we allen als de kinderen geworden zijn, sinds we hierheen kwamen, " zei ze. „Ja," zei Bo, „we zijn ten minste daarin al kin- deren geweest, dat we allerlei onderwijs hebben moeten aannemen. We hebben moeten leeren hoe we vork en mes moesten houden, en eten lekker vinden dat we nooit geproefd hadden. En 't was mooi kinderachtig, dat we in 't begin niet alleen uit konden gaan, maar iemand meê moesten hebben, opdat we niet verdwalen zouden ; en dat we gewaarschuwd moesten worden voor menschen, die gevaarlijk waren en plaatsen, waar we niet komen mochten." „Wij, die uit Zweden kwamen, waren echte kinderen. We moesten allereerst leeren praten," zei Gertrud. „We moesten vragen naar de namen van stoel en tafel, van kast en bed. En we zullen nog wel op de schoolbanken komen, om de nieuwe taal te leeren lezen en schrijven." Zij werden nu levendig en zochten vlijtig naar meer punten van overeenkomst. „Ik heb weer de planten en boomen op 't veld leeren kennen op dezelfde manier, waarop Moeder me die leerde, toen ik nog klein was," zei Bo. „Ik heb