I2 $ perziken van abrikozen leeren onderscheiden en den knoestigen vijgeboom van den gewrongen olijfboom. Ik heb den Turk leeren herkennen aan het korte pak, den Bedouïen aan zijn mantel met een rand afgezet, en den derwisch aan zijn vilten muts en den jood aan zijn krulletjes bij 't oor." „Ja," zei Gertrud, „precies zoo leerden wij de boeren van Floda en die van Gagnef onderscheiden aan hun verschillende jassen en hoeden." „'t Kinderachtigste is wel, dat we de anderen heele- maal voor ons laten zorgen," zei Bo, „en dat we geen eigen geld hebben, maar elke cent moeten vragen. Tel- kens als een vruchtenhandelaar me een appelsina of een tros druiven aanbiedt, heb ik 't zelfde gevoel, als toen ik als kind voorbij de suikergoed-stalletjes op de markt moest gaan, omdat ik geen cent op zak had." „Ik geloof zeker, dat we heelemaal veranderd zijn," zei Gertrud. „Als we nu weer in Zweden terugkwamen, zouden de menschen thuis ons niet herkennen." „Wij kunnen wel niet anders denken, dan dat we weer kinderen zijn geworden, als we hier loopen te spitten op een aardappelland, dat niet grooter is dan de vloer van een schuur, " zei Bo levendig, „en als we later ploegen met een ploeg, die van een boomtak gemaakt is ; als we een ezeltje als paard gebruiken, en als we geen flinken akker te bebouwen hebben, maar enkel zoo'n beetje wijnbouw drijven."