1 49 Ljung Bjorn Olofsson, die zich de leider der Zweden voelde na Tims Halfvors dood, trachtte toen de anderen op te monteren. Hij begon te spreken over de Beek Kidron, die vroeger door 't dal van Josafat vloeide, en Jeruzalem overvloedig van water voorzag. Hij had zijn bijbel in den zak en las hun alle plaatsen voor waarin de beek Kidron genoemd werd. Hij beschreef hun wat een groote, geweldige stroom Kidron geweest was; die had molens gedreven, en 's winters was hij nu en dan zóó machtig geweest, dat hij buiten zijn oevers getreden was en 't landschap had overstroomd. Men kon aan Ljung Bjorn merken, dat het hem zeer verkwikte over dat groote water te praten, dat eens voorbij Jeruzalem gestroomd had. Hij had zeker altijd dien stroom in zijn gedachten. 't Meest sprak hij over de plaats in den bijbel, waar verteld werd, dat David door Kidron gewaad was, toen hij voor Absalom vluchtte. Ljung Bjorn beschreef de anderen hoe heerlijk 't zou zijn met bloote voeten door koel, stroomend water te loopen. „Dat zou ik nog liever doen dan drinken," zei hij. Ljung Bjorn had nog veel van Kidron te vertellen, toen zijn zwager Kolas Gunnar hem in de rede viel. Gunnar zei, dat hij niet veel om Kidron gaf, die nu weg en uitgedroogd was. Maar hij had al van 't begin van dezen zwaren tijd af, gedacht aan een profetie van Ezechiël; zeven en veertigste kapittel, eerste en volgende verzen. Die sprak van een rivier, die ont-