I 5 I water vinden, als zij komen om de stad te belegeren." Toen was Hiskia uitgegaan met een groote schare, en had het water om Jeruzalem gedempt, den grooten stroom, die door 't land ging, en alle bronnen. Toen Gabriël dat voorgelezen had, zag hij uit over de kale velden, die de kolonie omgaven. „Ik heb veel gedacht over dit verhaal," zei hij, „en ik heb er de Amerikanen naar gevraagd. En nu zal ik jelui zeggen, wat ik te weten gekomen ben." Gabriël sprak vlug en vloeiend, zooals zijn vader Hok Matts, als die den geest over zich voelde komen, en begon te preeken. Hij had anders geen gave tot prediken, maar nu, terwijl de koorts in zijn lichaam woelde, kwamen de woorden licht en gemakkelijk over zijn lippen. „Ja, de Amerikanen hebben me gezegd," ging Gabriël voort, „dat in den tijd van Koning Hiskia deze hoogvlakte met ontelbare boomen en struiken begroeid was. Koren groeide er niet op dit steenige veld, maar een menigte tuinen lagen hier, vol granaatboomen en abrikozenboomen, met saffraan en kalmus en kaneel, met nardusplanten en allerlei geurige boomen, en allerlei kostelijke vruchten. Al die boomen werden rijkelijk besproeid ; van de stroomen en beken vloeide 't water in elke lusthoeve, en elke eigenaar van een tuin had recht, op een bepaalden tijd van den dag, zijn grond onder water te zetten. „Maar op een morgen trok Hiskia uit met zijn heer-