152 scharen, eert morgen, dat alle boomen in hun heerlijksten tooi stonden. Terwijl hij heenging strooiden amandel- en abrikozenboomen hun bloesembladen over hem uit. De lucht was zwoel van balsemgeuren, toen Hiskia uittrok. En aan 't eind van den berg, toen Hiskia weer thuis kwam met zijn leger, stonden de boomen daar nog, en begroetten hem met hun heerlijke geuren. „Maar Koning Hiskia was dien dag uit geweest om alle bronnen en stroomen van Jeruzalem, die door 't land vloeiden, te dempen. En den volgenden dag zag men geen water meer in de kleine gootjes, die naar de wortels der boomen liepen. „En eenige weken later, toen de boomen vrucht moesten zetten, waren ze machteloos, en zetten maar heel weinig vruchten ; en toen de bladen uit de knoppen te voorschijn kwamen, waren ze klein en verschrom- peld. „Maar na dien tijd kwamen booze jaren over Jeruzalem, met oorlog en groote ongelukken. Niemand had tijd de bronnen te openen en den grooten stroom in zijn bedding terug te leiden. En zoo stierven de vrucht- boomen uit op de hoogvlakten om de stad ; enkelen in de eerste zomerdroogte, anderen in de tweede en weer anderen in de derde. En om Jeruzalem werd het land woest, en is dat gebleven tot op den huidigen dag." Gabriel nam een steen van den grond en begon in de aarde te boren . „Maar nu is dit de zaak, " ging hij voort. „Toen de Joden weer uit Babylon kwamen,