204 „En ook daarmeê was 't niet uit," hernam Fait, „want toen de getrouwde dochters kinderen kregen, waren alle zonen blind en idioot, maar de dochters waren flink en mooi en hadden een uitstekend verstand. „En zoo is 't gebleven tot op dezen dag. Allen, die met dochters uit dat geslacht trouwen, krijgen idioten tot zonen. En daarom hebben de menschen dien heuvel den Treurheuvel genoemd, en een anderen naam krijgt die zeker nooit." Toen Fait zijn verhaal uit had, kwam Ingmar haastig op Ljung Bjorn toe en vroeg hem of hij hem pen en papier bezorgen kon. Bjorn keek wat verbaasd. Ingmar streek zich over. het voorhoofd en zei, dat hij een gewichtigen brief te schrijven had, hij had 't dien morgen heelemaal vergeten ; maar als hij nu van avond schrijven kon, zou hij den brief morgen met den eer- sten trein verzenden. Ljung Bjorn gaf hem wat hij wenschte en, om Ing- mar rustig te laten zitten, nam hij hem mee naar de timmermanswerkplaats. Daar stak hij een lamp aan en zette een stoel bij de schaafbank. „Nu kun je rustig zitten schrijven, al was 't den heelen nacht, " zei hij, toen hij heenging. Zoodra Ingmar alleen was, strekte hij de armen uit, als iemand, die sterk verlangt, en hij steunde luid. „Ach ! ik geloof niet, dat ik het uithouden kan,"