2 19 die op Ingmarshoeve woonden. Ze waren allemaal met haar ingenomen. Toen nu de man thuis bleef en in de groote kamer met de anderen aan den haard zat, zag hij, dat Oude Lisa en Korp Bengt voortdurend zaten te smuuspelen. „Twee avonden kon de man zich zoover beheerschen, dat hij thuisbleef; maar den derden avond was het Zon- dag, en toen kwam zijn vrouw op den inval haar guitaar voor den dag te halen en te zingen, om den tijd te verdrijven. Dat ging een poosje goed, tot ze eindelijk een liedje begon, dat Gertrud zoo graag zong. Toen kon de man het thuis niet langer uithouden. Hij nam zijn hoed en ging heen. „Toen hij buiten kwam was 't stikdonker, en er viel een fijne, koude regen ; maar dat was juist weer zoo- als hij 't graag had. Hij roeide naar de school, zette zich op een steen aan den oever, en dacht aan Gertrud en aan den tijd, dat hij zijn woord nog niet gebroken had en een eerlijk en rechtschapen man was. Hij ging niet naar huis voor het over elven was. Toen zat zijn vrouw bij de rivier hem op te wachten. „Dat stond den man niet aan. Dominé weet wel, dat een man 't niet prettig vindt, als de vrouw zich onge- rust maakt over hem. Hij zei niets tegen zijn vrouw, vó6r ze in de kleine kamer waren. „Je moet me laten komen en gaan, zooals ik wil," zei hij toen, en ze kon aan zijn toon wel hooren, dat hij ontevreden was. Ze antwoordde niet, maar haastte