221 „Hij zag nu, dat het wezenlijk een van de oude bijbels was, die altijd op de hoeve geweest waren, en die Karin had laten verkoopen. „Waar is die vandaan gekomen ?" vroeg hij. „Zijn vrouw zweeg ; maar Oude Lisa antwoordde : „Heeft Barbro je niet verteld, dat zij den bijbel terug gekocht heeft?" „Neen ! heeft Barbro die teruggekocht ?" zei de man. „Ze heeft nog wel meer gedaan, " zei de oude vrouw levendig, „ga maar eens kijken in de kast in de groote kamer." „De man ging haastig 't brouwhuis uit en naar de groote kamer. Toen hij de kast daar open deed, zag hij twee van de oude bekers daar op de plank staan. Hij nam ze in de hand, keerde ze om en om, en keek naar 't merk op den bodem. Ja, dat waren de oude bekers. „Barbro kwam binnen, terwijl hij daar stond ; ze zag er verlegen uit. „Ik had wat geld op een spaarboekje, " zei ze. „De man was z66 blij, als hij in lang niet geweest was. Hij ging naar haar toe en vatte haar hand : „Daar dank ik je hartelijk voor," zei hij. „Onmiddellijk daarna gooide hij 't hoofd in den nek en ging heen. Hij voelde 't als iets verkeerds, dat hij vriendelijk tegen zijn vrouw was. Hij meende aan Gertrud verplicht te zijn, dat hij de vrouw, die haar plaats had ingenomen, geen liefde of vriendelijkheid bewees. — „'t Was zoowat een week later. De man kwam uit