2 28 „Als u 't met een licht probeeren wilt," zei de man, „zult u zien, dat hij goede oogen heeft." De vrouw stak haastig een licht op en hield het voor de oogen van het kind. „Ja, zeker kan hij zien," zei ze en deed haar best er hoopvol en gelukkig uit te zien. „'t Kind lag stil in de wieg en draaide met dé oogen. „Zie eens hoe hij 't licht naziet," zei de vrouw. „Niemand sprak. „Ziet u niet, dat hij zijn oogen beweegt ?" zei ze tegen haar stiefmoeder. „Die antwoordde geen woord. „Hij is nu slaperig," zei Barbro. „Zijn oogen vallen toe. " — „Hoe zal hij heeten ?" vroeg de stiefmoeder. „Wij zijn hier in huis gewend den oudsten jongen Ingmar te noemen," zei de man. „De vrouw viel in : „Ik had je willen vragen of ik hem niet Sven mocht noemen, naar mijn vader." „Nu werd het onheilspellend stil een oogenblik. De man merkte, dat zijn vrouw hem scherp aan zag, hoewel hij deed, alsof hij naar den grond keek. „Neen," zei de man, „wel is je vader Sven Persson een flinke man, maar mijn oudste jongen moet Ingmar heeten." „Ja en toen, in den nacht, dat 't kind acht dagen oud was, kreeg het een paar hevige aanvallen van kramp -- en tegen den morgen stierf het."