Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- Barbro Svensdochter
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
229
Hier hield Ingmar weer op met schrijven. Hij zag
op zijn horloge. 't Was ver over middernacht.
„Groote God," zei hij. „Ik kan dit haast niet schrijven."
„Ik weet niet of dominé begrijpen kan, hoe vreeslijk
dit was. En 't allerergste was, dat we nooit met
zekerheid te weten kwamen hoe 't kind geweest was.
We weten tot nu toe niet of 't gezond was of een
gebrek had."
„Ik moet korter vertellen, " dacht hij weer ; „anders
kom ik nooit klaar voor morgen."
„En nu moet ik dominé zeggen," schreef Ingmar
verder, „dat de man in den laatsten tijd altijd goed
voor Barbro geweest was en zelfs nu en dan zoo als
jonggetrouwden gewoonlijk zijn. Maar hij meende, dat
al zijn liefde aan Gertrud behoorde, en hij zei tegen
zich zelf: „Ik geef niet om Barbro, maar ik mag toch
wel goed voor haar zijn, omdat ze zoo'n zwaar lot te
dragen heeft. Zij mag toch wel voelen, dat ze niet alleen
in de wereld staat, maar dat ze een man heeft, die
haar beschermen wil. ".
„Barbro schreide niet veel om 't kind, nu 't dood
was. Ze scheen eer blij te zijn, dat 't weg was. Toen
een paar weken voorbij waren, kwam ze weer tot rust.
„ Niemand kon aan haar zien of ze zich ongelukkig
voelde, of dat ze de droevige gedachten van zich af
had gezet.
„Tegen den zomer ging Barbro met het vee naar de
bergweide en de man bleef alleen thuis.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 02:48:19 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/2/0241.html