23 1 „Groote God ! Is nu alles voorbij ?" zei hij, en zag er zeker heel wanhopend uit. „Ach neen, nog niet," zei ze toen, en deed wat ze kon om opgewekter te zijn. „op een dag in Augustus kwam de man weer boven. „Er zijn treurige dingen gebeurd," zei hij toen hij bij Barbro was. „Wat dan ?" vroeg ze. „ e vader is gestorven." „ Ja, dat is een belangrijk bericht voor ons beiden," zei ze. „Barbro ging zitten op een steen aan den weg en vroeg haar man bij haar te komen zitten. „Nu zijn we vrij om te doen wat we willen," zei ze „en nu moeten we scheiden." „Hij wilde haar in de rede vallen, maar ze liet hem niet aan 't woord komen. „Zoolang Vader leefde, was het onmogelijk, maar nu moeten we scheiding aanvragen," zei ze, „dat be- grijp je wel." „Neen," zei hij, „daar begrijp ik niets van." „Je hebt wel gezien wat voor een kind ik gekregen heb." „'t Was een mooi kindje." „'t Was blind en 't zou idioot geworden zijn," ging ze voort. „'t Komt er niet op aan hoe 't was, ik wil jou in elk geval houden."