268 Mrs Gordon was niet in Jaffa zelf, maar in de duitsche kolonie, die op een heuveltje buiten de stad ligt. Vlak onder haar balcon liep de breede straatweg, die recht door de kolonie gaat. Zij kon die in 't witte licht met de oogen volgen, tot ver tusschen de huizen en tuinen. Mrs Gordon zag nu een man langs dien weg aan komen, zacht en aarzelend. 't Was een groote man en de maneschijn maakte, dat hij er nog langer uitzag dan hij werkelijk was, zoodat ze vond, dat hij wel een reus leek. Telkens, als hij voorbij een huis ging, stond hij stil, en bekeek het zeer aandachtig. Mrs Gordon vond iets griezeligs en spookachtigs aan dien man, alsof hij een geest was, die naar een huis liep te zoeken, waar hij binnen zou gaan, om de arme inwoners doodelijk verschrikt te maken. Eindelijk kwam de man bij 't huis, waar Mrs Gordon stond. Hij bekeek dit langer dan de anderen, en hij liep er om heen. Ze hoorde hoe hij aan de luiken klopte, en aan 't slot van de deur rammelde. Mrs Gordon boog zich ver over 't balcon, om te zien ho e. dit zou afloopen, en daardoor kreeg de man haar in 't oog. „Mrs Gordon," zei hij zacht en voorzichtig : „kan ik u een oogenblik spreken?" Terwijl hij dat zei, boog hij 't hoofd achterover, om naar haar op te zien, en toen herkende zij Ingmar Ingmarsen. „Mrs Gordon," zei Ingmar, „ik wil u