2 69 allereerst zeggen, dat ik uit eigen beweging naar u toekom, en dat geen van de broeders er iets van weet." „Is er iets gebeurd ?" vroeg Mrs Gordon. „Neen, er is niets gebeurd," zei Ingmar. „ Maar 't zou toch goed zijn, als u naar huis kwam." „Ik kom morgen dadelijk," zei Mrs Gordon. Ingmar stond zich even te bedenken ; toen zei hij op zijn zachtmoedigsten toon : „'t Was 't beste, als u van nacht nog kwam." Mrs Gordon werd wat ongeduldig. Ze dacht er aan hoe lastig 't was alle menschen in huis wakker te maken, en natuurlijk vond ze ook, dat ze dien boer niet hoefde te gehoorzamen. „Als ik maar wist, wat er te doen was, " dacht ze, en begon te vragen waarom hij kwam, of al 't geld misschien op was, maar in plaats van te antwoorden, ging Ingmar heen. „Ga je nu heen ?" vroeg Mrs Gordon. „U hebt nu bericht gehad, nu kunt u doen zooals u zelf wilt," zei Ingmar zonder om te zien. Mrs Gordon begon te begrijpen, dat er iets ernstigs te doen was, en nam onmiddellijk een besluit. „Als je een oogenblik wacht, kun je met mij meerijden," riep zij Ingmar na. „Neen, dank u," antwoordde Ingmar. „Ik heb beter voertuig, dan u mij aanbieden kunt." Mrs Gordon kreeg uitstekende paarden van haar