271 „Ach neen," zei hij, „ik ben er alleen in den droom geweest. Zoodra ik even ingeslapen was, heb ik gemeend in Jaffa op en neer te loopen om u te zoeken." Mrs Gordon bleef in gedachten zitten, en kon niet antwoorden. Ingmar lachte wat verlegen, toen ze zweeg. „Ik zou wel willen weten of u me meê wilt laten rijden, Mrs Gordon?" zei hij. „Ik kan me niet goed redden." In een oogenblik was Mrs Gordon uit den wagen gesprongen, en hielp hem er in. Maar toen bleef ze onbewegelijk midden op den weg staan. „Dat is onbe- grijpelijk," zei ze zacht. Ingmar moest haar op nieuw als 't ware wakker maken. „U moet me niet kwalijk nemen, maar 't zou wel goed zijn, als u zoo gauw mogelijk naar huis reedt." Zij stapte in den wagen. Op nieuw zat ze zwijgend na te denken. Ingmar moest haar weer storen. „Neemt u mij niet kwalijk, maar er is iets, waar ik u over spreken wilde. U hebt toch geen bericht over Clifford gehad?" „Neen," zei Mrs Gordon. „Ik hoorde hem gistren met uw consul praten. Hij wil vandaag een of ander spektakel aanrichten, terwijl u weg bent." „Wat zeg je?" barstte Mrs Gordon uit. „Hij wil de kolonie vernietigen." Nu eindelijk had Mrs Gordon haar gedachten weer bijeen. Zij wendde zich tot Ingmar en begon hem