273 „Neen ! wat is er met dien molen ?" vroeg Mrs. Gordon. „Ik heb niet eens gehoord, dat Baram Pacha een molen heeft." „Ja," zei Ingmar, „toen Baram Pacha onlangs bestuurder in Jeruzalem geworden is, schijnt hij er over gedacht te hebben, dat het lastig voor de menschen is, niet anders dan handmolens te hebben om mee te malen. „ Hij nam zich daarom voor een windmolen te bouwen in een van de groote dalen, hier in de nabijheid. Maar 't is niet wonderlijk, dat u nooit over dien molen hebt hooren praten, want die heeft haast nooit gedraaid. Baram Pacha heeft nooit geschikte menschen gehad om dien te drijven, en hij is nooit in orde geweest. En voor een paar dagen kwam er een boodschap van Baram Pacha, met verzoek of ook een van de Gordo- nisten dien molen voor hem aan den gang kon maken. En toen zijn een paar van ons daar geweest, en hebben hem in orde gemaakt." „Dat is een goed bericht," zei Mrs Gordon. „Ik ben blij, dat we Baram Pacha een dienst hebben kun- nen bewijzen." „Hij was ook z66 blij," zei Ingmar, „dat hij de kolonisten voorstelde, den molen te blijven drijven. Hij bood ons aan dien over te nemen, zonder hem iets te betalen. „U kunt alle verdiensten van den molen krijgen," zei hij, „als u maar zorgt, dat hij aan den gang blijft." Jeruzalem. II. 18