3 2 6 kan over dit alles te zwijgen, als je mij beloven wilt noch jezelf, noch het kind kwaad te doen, vó6r we zeker weten, dat het zóó wordt als jedenkt." ,.,Wil je me dan beloven, dat je me daarna zult laten begaan ?" „Ja, daarna mag je doen wat je wilt." „Ach, ik kan er even goed dadelijk een eind aan maken," zei Barbro en zag er onverschillig uit. „Ik dacht, dat je nu zoo graag wou, dat Ingmar in orde zou maken, wat hij bedorven heeft, " zei de oude vrouw, „maar daar komt natuurlijk niets van, als hij zulke berichten krijgt." Barbro kreeg een lievigen schok en bracht de hand aan 't hart. „Het moet dan niaar gaan zooals je wilt," zei ze, „maar dat is een ernstige belofte. Je moogt er wel aan denken, dat je woord houdt." Die afspraak werd trouw gehouden. Oude Lisa verraadde niets en Barbro was zoo voorzichtig, dat niemand begreep wat haar wachtte. Gelukkig voor haar werd het vroeg lente. De sneeuw smolt in 't bosch al in Maart. Barbro had veel vee naar de berg- wei laten drijven, die ver weg in de eenzame velden lag, noodra er maar een groen sprietje voor hen te vinden was. Zij en Oude Lisa gingen mee daarheen om het te hoeden. Toen werd een kind geboren in 't eind van Mei. 't Was een jongen en hij zag er veel slechter uit dan 't