35 beloofd heeft, dat ik hij hem komen mocht, zoodra je van de pelgrimstocht terug kwam." Ingmar ging op den rand van 't bed zitten. De oude hield zijn hand vast, maar zweeg langen tijd. Men zag, dat de dood naderde. Hij werd al bleeker en de ademha- ling kwam langzaam en hijgend. Toen ging Barbro de kamer uit, en hij begon Ingmar uit te vragen : „Ben je goed thuis gekomen ?" vroeg hij en zag hem scherp aan ; „Ja," zei Ingmar kalm en streelde zijn hand. „Ik heb een goede reis gehad." „Hier wordt gezegd, dat je Gertrud meê naar huis zou gebracht hebben." „Ja," zei Ingmar, „ze is meegekomen en gaat trouwen met Bo Mansson." „Heb je daar vrede meê, Ingmar?" „Ja," zeiIngmarvast. „Daarhebikvolkomenvredemeê." De oude man zag hem onderzoekend aan. Hij schudde het hoofd. Hier scheen veel te zijn, dat hij niet be- grijpen kon. ,.,Hoe is 't met je oog ?" zei hij. „Dat heb ik in Jeruzalem verloren," antwoordde Ingmar. „Heb je daar ook vrede meê?" „Je weet wel, Sterke Ingmar, dat onze lieve Heer iets in pand wil hebben van hen wien hij een groot geluk geeft." „Heb eb jij dan een groot geluk gekregen?" „Ja," zei Ingmar, „ik heb weer in orde mogen maken, wat ik in de war gebracht heb."