Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- De thuiskomst
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
360
„Sterke Ingmar vroeg ons 't bij hem op bed te
leggen. En nu zegt hij dat hij 't even goed heeft als
Vader. Hij zal het kind niet willen missen voor zijn
dood."
„Neen, ik zal hem den jongen niet afnemen" zei
Barbro. „Ik wilde alleen den dokter zelf spreken."
Toen ze terugkwam, liep ze Ingmar voorbij en bleef
aan 't venster staan. „Ik heb 't den dokter zelf gevraagd
en nu weet ik, dat het waar is."
Ze strekte de armen naar den heuvel uit. 't Was als
of een gevangen vogel werd vrijgelaten, en de vleugels
uitspant.
„O Ingmar ! je weet niet wat ongelukkig zijn is, " zei
ze. „Dat weet niemand !"
„Barbro," zei Ingmar, „mag ik nu met je over onze
toekomst praten ?"
Ze hoorde hem niet. Ze had de handen gevouwen
en dankte God. Ze sprak zacht en met flauwe stem,
maar Ingmar kon haar wel verstaan. Alle smart, die ze
over haar misdeeld kind gevoeld had, vertrouwde ze
nu aan God toe, en ze dankte Hem, omdat haar kind
zou worden als de anderen, omdat ze hem zou zien
spelen en springen, omdat hij naar school zou gaan en
leeren lezen, omdat hij een sterke jongeling zou wor-
den, die de bijl zou voeren en achter de ploeg gaan,
omdat hij een vrouw zou winnen en als huisvader wonen
op de oude hoeve.
Toen ze God daarvoor gedankt had, ging ze naar
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 02:48:19 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/2/0372.html