34 altijd een van de personen in den mond gelegd worden. En hierbij komt een aardige, wij zouden zeggen een beminlijke onbeholpenheid, zoodat we zien hoe de weg gezocht wordt en het middel om verder te komen. Dat zien we nooit daar, waar voor ieder ander de moeielijkheden groot geweest zouden zijn. Voor hem geldt : hoe moeilijker, hoe gemakkelijker. Maar waar ieder knoeier er op zijn sokken komen zou, zit hij vast ! Ook valt hem de taal niet gemakkelijk te behandelen ; maar hij slaagt daar toch in. Als de vertelling de ont- knooping nadert, merkt men met bewondering hoeveel hij in alle kalmte verzameld heeft en hoe helder en vrij de personen in de omgeving ge- teekend zijn. Hier komt ook nog bij, dat de voor- stelling is als een rustige verlichting, als door een lamp met een lichtscherm. Zelf kan hij ge- noegelijk lachend door de regels heen kijken ; maar de regels zelf mogen niet lachen. En wan- neer zijn ziel beeft van smartelijke verontwaar- diging of vreugde zoodra die pathos het beeld onrustig zou maken, komen een paar alledaagsche woorden en alles is weer effen als te voren. Humor en warmte zijn er ; maar aangenaam over 't geheeld verdeeld.