35 Jaar op jaar, op denzelfden tijd, vlak voor Kerstmis kwamen die vertellingen over de zee tot ons (Jonas Lie woont altijd in 't buitenland). Ze bezochten de eene haven na de andere aan onze lange kust, met toenemende blijdschap ieder jaar begroet door de schare, die ook van jaar tot jaar toenam; want ieder verwachtte iets voor zich. Wat gaf het dus niet een verwondering en teleurstelling toen er op zekeren Kerstdag in plaats van die huiselijke vertellingen, die men leest, terwijls de appels gestoofd worden, een boek kwam met de wildste, meest barokke sprook- jes over reuzen, draken, wonderschepen en groote vogels met menschengedachten : ons zelf, maar vergroot, weerspiegeld in lucht, zee en aarde. En 't volgende Kerstfeest weer zoo'n boek. Groote, wonderlijke schetsen van aangrijpende dichtwerken. Niemand, die ze las en verstond, twijfelde er meer aan, dat op een ofandere wijze een druk van buiten af hem levenslang had vast- gehouden in iets kleiners, in een werk dat voor hem moeilijk was, terwijl hij van huis uit was aangelegd op een jachtleven daar boven op de rotsen, van waar men ver kan uitzien over de dingen heen, waar men met zijn leven en droo