36 men dichter bij het groote hart der natuur is, even gezond in alle jaartijden en in alle weer. Hoe sterk moet dat onderdrukte geweest zijn om nu nog zoo laat in den herfst met zulk een vrucht- baren rijkdom uit te breken. En hoe weemoedig is het te weten, dat het in zulk een klein volk een bloot toeval is als een groot dichtertalent den vorm vindt, die hem 't beste past. Wel ligt er over de wijze van vertellen, die hij zich met moeite vormen moest, die lichtglans, die vrije adem van de hoogten, waarheen zijn verlangen uitging ; maar hoeveel machtiger had dat licht niet voor ons gestraald, als hij van zijn jeugd af ons had kunnen meevoeren naar de romantische bergtoppen ! Want dat hij de romanticus van onzen tijd zou geweest zijn, in 't begin duister, maar later des te sterker lichtend, daar hij hoog boven 't zwoegend ontginnen van het naturalisme als leeuwerikkenzang in de lucht gezweefd zou heb- ben voor hen, voor wie nu de morgen is aange- broken daaraan kan wel niemand meer twij- felen. Het rijke intelligente denken, de groote fantasie, die 't doel aanwijst en een vlucht neemt in deze merkwaardige sprookjes, is niet verder