49 de vlakke velden, in 't westen aan de zee, reden zij met zeewier¹) naar 't land en op de heide stond een klein man met een zuur gezicht en zag uit naar een lichtgele merrie." Is er eenig volk, dat schooner volkslied bezit dan dit ? al is het niet in verzen geschreven ! Hoe kan het toch gekomen zijn, dat een dichter, die zijn vaderland verheerlijkt, zooals hij 't hier gedaan heeft en die ons beelden gegeven heeft (ik noem hier maar een enkel : Else) die tot de fijnste kunst in den tegenwoordigen tijd behoo- ren ; die het fierste karakter in de noorsche literatuur is hoe kan het toch gekomen zijn, dat hij die literatuur vaarwel heeft moeten zeggen ! Omdat hem door 't Storting op zijn herhaald verzoek de dichtergage geweigerd is, die al zijn collega's hebben ? En dat daarover niet alleen al de mannen van de rechterzijde 't eens waren ; maar ook velen van de linkerzijde, met de liberale regeering aan 't hoofd ?! Dat geschiedde midden in de heftigste politieke beweging. Politiek kan immers het edelste zijn ! wat een volk heeft ; dat moest het ook altijd zijn, 1) Zeewier wordt in Noorwegen als mest gebruikt. : 4