J. N. Madvigii. 5 aliqua ex parte revocandæ, nisi autem id fiat, exigua hæc, quæ superest, umbra neque veteris consuetudinis amatori placere neque defendi ullo modo possit, concedere iis, qui perfici mutationem velint, sed plane ex animi sententia paulo ante dixisse, recte et necessario hæc mutata esse, itaque pridem sensisse. Male enim profecto sermonis omnis naturam et vim scrutatus essem, quod feci studiose multos jam annos, si ne hoc quidem intellexissem, neque veterem exstinctamque e vero vitæ usu linguam ullo modo sufficere novis ingeniorum motibus cogitandique formis et notionibus neque homines optimo et facillimo instrumento artium tradendarum et discendarum, patrio sermone, satis ad eam rem exculto, arceri ulla arte posse, neque sermonis diversitate scientiæ studia a communi vita separari dêbere, e qua et cognoscendi causæ et impetus oriantur et ad quam quærendi fructus redire debeat. Itaque ante viginti annos sic disserui non in angulo aliquo, sed eo loco, ubi plurimos lectores exspectare possem, omnem nostro tempore Latine scribendi dicendive conatum (nisi si qui, ut historiæ naturalis periti, Latine scribendi ficta quadam specie peculiari consilio uterentur) ad Latine intelligendi exercitationem referri, neque cogi academiæ doctores posse, ut aut perpetuo in hac exercitatione versarentur aut eam semel et iterum sine ullo fructu resumerent oratiunculæ habendæ causa. Quod autem quidam veriti sunt, ne, sublata hac ex academiis Latine scribendi dicendique οἱ docendi consuetudine, etiam in sċholis litterarum Latinarum cognoscendarum linguæque ad legendum discendæ studium languesceret, non me fallit, aliquid sane in hac re periculi esse, quod veræ horum studiorum in scholis tractandorum causæ non ab omnibus intelligantur; sed ejus periculi tollendi una est ratio, ut eas causas, quam possimus, verissime et ad persuadendum aptissime proponamus, abjectis fallacibus argumentis. Inter fallacia autem argumenta hanc semper posui vel infirmissimam litterarum Latinarum in scholis tractandarum commendationem, quod in academia Latine et scribendum esset et dicendum, neque hoc academiis imponi oneris posse putavi, ut sua instituta contra veritatem accommodarent ad studia in scholis confirmanda. Ego sic et judicavi semper et judico, Græcarum et Latinarum litterarum vim in