Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
76 F. Gustafsson:
apparet ex Pseud. 1166, ubi prorsus absolute dicitur quid
nunc mihis auctor, Simo*; et saepe quid ita ponitur.
Multa igitur sententiarum genera eaque, si hodiernis
grammaticae praeceptis satis confidimus, plane diversa,
comparativa aut finalia aut consecutiva, ex uno atque eodem fonte,
ut particulae significatione interrogativa, exstitisse contendo.
Quare ad aliorum quoque ortum explicandum nescio an
eadem illa significatio recte valeat. Sic cum dicitur Mere.
999: spero . . . tempus tale eventurum, ut tibi gratiam
referam parem, ita videtur tale enuntiatum exstitisse, ut si
diceretur «quo modo referam gratiam? spero tale tempus
eventurum». Ea autem loquendi genera, in quibus
interrogativam ut particulae significationem difficilius aut omnino
non. agnoscimus, ea apud antiquissimos auctores aut non
reperta sunt aut legentibus occurrunt rarissima; talia sunt:
ut omittam, ut ita dicam, in eo esi ut, accidit ut, accedit
ut, reliquum est ut, interest ut, constituo ut, decerno ut,
id ago ut, ut sumptivum, substantiva et pronomina uć
particula explicata, alia nonnulla.
Verum ne eorum quidem omnium explicatio
interrogativam ilam rationem aspernatur. Si dicas: accidit μ una
venirent, sine dubio aliquando fuit: ut una venirent? ita
accidit («det föll sig så»). In sententiarum ordine minime
equidem haereo, qui vix ullam latini sermonis sententiam
verti posse videam nisi multis vocabulis transpositis; quod in
sententiis collocandis non minus saepe evenit.
Ilis, quos adhuc studui adumbrare, finibus non continetur
ut particulae usus. Neque enim ea posita solum de certa
quadam re, quo modo se habeat, interrogatur, sed etiam ad
totum enuntiatum plerumque ut pertinet, ut maiore vi et
ipsum uć et enuntiatum efferatur. Quod duobus modis
contrariis fieri potest, ut aut adfirmetur enuntiatum, aut negetur.
Si dicas: ut tremit! id expetas responsum: «ita, tremit».
Sin autem dicas: me ut quisquam norit, Plaut. Pers. 132, id
expetas responsum: «immo, nemo novit». In utroque
attenuata est modi indicatio; utrum adfirmet an neget μί parti-
! Mihi es et alii libri et A (?).
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Tue Jun 16 13:58:03 2026
(www-data)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/nordfilol/3r1/0088.html