De ut particula. 81 modi enuntiata cum alia sententia firmioribus vinculis ita coniungi, ut is ipse sensus evadat, qui ellipsin statuentibus maxime placeat. Immo iam apud Plautum talia adiunguntur, ut in Cure. v. 200! λοοίπο fieri, ut inmoderatis te hic modereris moribus, nisi forte id ipsum Àocine fieri novum ellipseos genus desiderat! Paulo aliter comparatus est locus Amph. 566 seqv. tune id dicere audes, quod nemo umquam homo an- tehac vidit nec potest fieri, tempore uno homo idem duobus locis ul simul sit; ubi equidem paratacticam rationem putaverim commodiorem esse quam hypotacticam. Propius hypotaxi est eiusdem fabulae v. 572. Quo id malum pacto potest nam ... lfieri, nunc uti tu et hic sis et domi, id dici volo. Simile ut censeo esse, si negative dicas ex. gr.: non potes cogere me, ut tibi maledicam; nonne primitus fuit: «quo pacto tibi maledicam?!» Hac via, ni fallor, multorum enuntiatorum, quae consecutiva habentur, ortus et prima ratio facillime explicantur. Eadem via primam etiam horum exemplorum naturam explicaverim, quae iam profero: Mil. 1140 non sum dignus prae te, ut figam palum in parietem; Men. 1067 non edepol ita promeruisti de me, ut pigeat obsequi quae velis; Men: 712 quid tandem admisi in me, ut loqui non audeam; Rud. 1230 aequom videtur tibi, ut ego alienum quod est meum esse dicam; item alia multa. Atque idem illud uć sine dubio est in huius modi quoque sententia: /ocine est credibile ut is hic’ sit et im hac Tulliana Verr. IV” 11 verisimile non est, ut ille religioni suae pecuniam anteponeret; neque enim aliter, nisi maiorem dicentis affectum animi fuisse concesseris, qua ratione talibus locis poni coeptum sit uí, facile reperias. Multa disputata sunt de dicendi formula, quae est adducor uí aliquid hoc vel illo modo se habeat, cuius tria tantum exempla reperta habet Dahlius. Ea vero sunt negativa; neque dubito, cum dicitur οἵα adduci possum, ut ed 1 Potine coniectura est vix necessaria. Nord. tidsskr. f. filol. 3die række. I. 6