112 C. Joergensen: de Corn. Nep. v. Att. c. 3. Mindre meddelelse. De Cornelii Nepotis vit. Attici c. 3. Commemoratis Attici in Athenienses beneficiis haec (in editionibus novissimis) ait Cornelius: quam diu affuit, ne qua sibi statua poneretur, restitit, absens prohibere non potuit ; itaque aliquot ipsi et Phidiae locis sanctissimis posuerunt. Phidiae nomen huc non pertinere multi recte judicaverunt; in vero nomine restituendo ita dissentiunt, ut editores nihil mutare maluerint. Nuper Gercke in societate Berolinensi archaeologorum (Jahrb. d. d. arch. Instit. V, 1890, Anzeiger p. 106) pro Phidiae nomine Fidei substituere voluit. At in noto vocabulo, quod est fidei, vix librarius erraverit. Minus usitatum nomen a librario mutatum esse apparet, nec dubito, quin scripserit Nepos ipsi οἱ Piliae scilicet uxori Attici statuas aliquot positas esse. Uxoris nomen ex epistolis Ciceronis notum est. Statuas autem Romanorum et Romanarum et Athenis et aliis locis jam ante Attici aetatem fuisse inscriptiones testantur, velut Athenis duas Luculli (C. I. A. III 562, 563) et unam Liciniae (ibid. 865) sororis aut filiae Luculli. Postea Juliae Augusti filiae uxoris Agrippae statuam Deli positam inscriptio (Bull. Corr. Hell. lI p. 399) ostendit et Ti. Claudii Novii cujusdam uxoris Damostheniae ibidem (Ib. III p. 160). Forsitan aliquis Attici uxorisque statuarum vestigia et inscriptiones dedicationis ex terra Attica eruat. Poteram hic subsistere et alterutram conjecturam eligendi potestatem viris doctis relinquere, sed utraque conjectura jam pridem proposita est et ut fit in libris lectitatis obruta et obscurata verbis editorum et commentatorum turbae. Fidei scribi voluit Lipsius lib. 1 Elect. cap. 14; Piliae jam multo ante viris doctis in mentem venisse Paulus Manutius testatur, qui eam conjecturam confutare studet (comment. in Cic. ep. ad Quint. fr. II, 3 sub fin.) hoc argumento, quod uxorem constat duxisse Atticum anno 56 mense Februario, multis annis post quam Athenas reliquerat. At in verbis Cornelii, quae supra adscripsimus, hoc necessario inesse, quod Manutius voluit, ut statim abeunti aut proximis annis statuae positae sint, non nobis videtur; neque enim dubium est, quin Atticus saepe in Epiro commorans Atheniensibus sua pecunia et suis officiis postea quoque causam justam praebere potuerit, cur eum (et uxorem) honore statuarum afficerent; nam, ut ait Cornelius, eum [etiam absentem] in omni procuratione rei publicae actorem auctoremque habebant. Hauniae, m. novembri 1892. C. Joergensen.