26 Vald. Thoresen: (hist. Rom. XXXVII 9) aliorumque (Iul. Obsequ. 122, Arnob. VII 37) omnis tollitur dubitatio. Sanandum nobis deinde verbum, quod dilaniavimus, cecidere. Opem feret quod praecedit; contendere mihi videor posse, tandem (tand) cecidere natum esse ex ćum decidit aere. Huc usque vix dubitans progressus sum; hic vero desinit fiducia. Primum mihi dubium est, utrum /apsus scribendum sit an /apso. Illud duorum codicum auctoritate commendatur, sed difficultatem habet. Non illam dico, quod lapsum dicitur aliquid cecidisse, in quo dicto Latini nihil abundans viderunt? (satis sit hos nominasse locos: Verg. Aen. VI 310 /apsa cadunt folia, Prop. V (IV) 4, s4 sidera lapsa cadunt, Ovid. fast. III 29 sq. lapsa capillis decidit... vitta). Sed si lapsus tenemus, verba, quae sunt aere vetusto, non de statua ipsa intellegenda sunt, sed aut de columna aut de pedum vestigiis (ut Ciceronis verbis utar infra positis); sin aes id dicitur, in quo collocatum erat, simulacrum ipsum vix putandum est aeneum fuisse. An saxea imago fuit in aenea columna posita? Eadem difficultas manebit, si apsu retinebimus. Sin paulo audacius /apso scripserimus, ista dempta erit molestia. Pervenimus iam retrorsum eundo ad prima versus verba atque ea quae. Hic quid scriptum fuisse statuamus, nescire me fateor; latere tamen credo in gue aut quae syllabis qui. Mutato solo quae sic habebimus: atque ea qui lapso (lapsus) tum decidit aere vetusto, haec fore... frequentans, ipse deum genitor . . . canebat. Melius fortasse aeque (vel aeque ac) qui... Sed hoc vix ausim ne verisimile quidem iudicare. Demonstrasse mihi videor, locum vitiatum esse, et quaedam veri vestigia invenisse. Sed medico etiamnunc opus est. 113.131.) In alio eiusdem fragmenti versu et mendum inesse mihi persuasum est et curationem me indicare posse confido. Sic versus traditur: otia qui studiis laeti tenuere decoris. ' Non consului synonymicae rei scriptores; sed, nisi fallor, principio hoc interest inter lapsum et casum, ut labi dicatur, quod pondere victum momento excutiatur, cadere, quod momento excussum deorsum feratur, ita ut a lapsu casus incipiat.