- Project Runeberg -  Nordisk tidskrift for filologi (og pædagogik) / Tredie række : Andet bind /
37

(1874-1922)
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

In Ciceronis de divinatione libros. 37 gurandi scientiam (errabat enim multis in rebus antiquitas), quam vel usu iam vel doctrina vel vetustate immutatam videmus. Postremis verbis hoc dicitur, augurandi scientiam vetustate (i. e. temporis cursu, sensim ac sua sponte; cfr. de leg. II 13, 33) immutatam esse usu («praksis») vel doctrina («theori»). Itaque vel ante vetustate abiciendum puto. II 34, τα. Illi autem, qui in auspicium adhibetur, cum ita imperavil is, qui auspicatur, «dicito, si silentium esse videbitur», nec suspicit nec circumspicit; statim respondet, silentium esse videri. Tum ille «Dicito, si pascentur (pascuntur codd.)». «Pascuntur.» Quae aves? aut ubi? «Attulit», inquit, «in cavea pullos is, qui ex eo ipso nominatur pullarius.» Explicatio ista vocis pullari quid sibi velit, non dispicio, hoe praesertim loco, cum et in superiore libro commemoratus sit pullarius (I 35, 77), et pullarium fuisse necesse sit, qui nostro loco paulo ante auspicanti responderet; _ nec vero quis alttulerit aves, quaeritur, sed quae sint aves. Mihi igitur haec verba is, qui ex eo ipso nominatur pullarius addita videntur esse ab aliquo lectore, qui taceri non passus sit, a quo pulli afferrentur. Deinde quod ad inquit verbum aliquis audiendum esse dicitur, id dubito an fieri non possit. Cfr. Madv. gr. Lat.” § 494 b not. 5 extr. et Fórchhammeri disputatio in Nord. tidskr. f. filol., ny række, V p. 44 sqq. Christio inquit ex glossemate adiectum esse videtur; ego malim putare, subiectum esse ipsum pullarium, scribendum autem: «Aftuli», inquit, «<in cavea pullos.» Timide tamen et diffidenter hanc affero coniecturam, ut quae non omnes difficultates loci removeat. Interrogatio enim (quae aves” aut ubi?) magistratui auspicanti minus apte attribuetur. Verum tamen sic forsitan expediri res possit, ut M. Ciceronem putemus quasi quodam saltu orationis se ipsum subito inducere a pullario coram quaerentem: quas aves dixisti? ubi sunt? cui pullarius pullos esse respondet, quos in cavea attulerit. Ι1 35, 13. Ergo hoc auspicium divini quicquam habere potest, quod tam sit coactum et expressum? Suspectum mihi est

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Tue Jun 16 15:33:36 2026 (www-data) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/nordfilol/3r2/0049.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free