Car. Hude: Thucydidea. 43 — occupavit, quicquam reperitur, quod Cicero his de divinatione libris praecipue sequatur, nisi forte id maxime sibi proposuisse eum arbitramur, ut diceret, superstitionem late fusam esse, quod ridiculum est. Itaque audeo dicere, depravatam esse codicum scripturam, conicioque, excidisse duo verba superstitionis generibus (vel erroribus), ut sic scribatur: Æxplodatur igitur haec quoque somniorum divinatio pariter cum ceteris superstitionis generibus — nam, ut vere loquamur, superstitio . . . hominum imbecillitatem occupavit —, quod et in iis libris dictum est e. q. 8. Helsingorae mense sextili a. MDCCCXCIII. Thueydidea. I 118, 2. τότε δὲ οὐκέτι ἀνασχετὸν ἐποιοῦντο (of “ακεδαιμόνιοι), ἀλλ᾽ ἐπιχειρητέα ἐδόκει εἶναι πάσῃ προϑυμίᾳ καὶ καϑαιρετέα ἣ ἰσχύς (τῶν ADN- ναίων), ἢν δύνωνται, ἀραμένοις τόνδε τὸν πόλεμον.) Pronomen τόνδε hoc loco, ubi de Lacedaemoniis ad pacem solvendam inclinantibus universe agitur, minime aptum esse, neminem antehac vidisse miror; vix enim adducor, ut cum Ullrichio (symb. ad Thuc. explic. p. 57) Thucydidem contaminatione quadam doau. τόνδε τὸν πόλεμον pro eo q. 6. doau. τὸν πόλεμον, ὃς ἐγένετο ὅδε Ó πόλεμος scripsisse putem. Nam locus is, quem ut similem ille adfert (VI 17, 5), ea quidem re ab nostro valde differt, quod verba ἐν τῷδε τῷ πολέμῳ ad verba superiora: οὔτε οἱ ἄλλοι Enves διεφάνησαν (sc. in bello, quod paucis annis ante finitum est) τοσοῦτοι ὄντες κτλ. referri possunt. Irrepere autem facillime potuit pronomen τόνδε ex verhis τοῦδε τοῦ πολέμου (8 1). Ceterum Laurentianus ante τόνδε partic. δὲ exhibet, qua re incertus fio, an ἀραμένοις δὴ τὸν πόλεμον Thucydides scripserit; quam particulam saepe numero in δὲ transiisse, satis multa exempla declarant, cff. II 67,3 (correxi spic. Thuc. p. 175); III 26, 2 (corr. Stahlius); VIII 70, 1; 82, 3. Sed h. 1. forsitan vis explicativa huius particulae parum apta videatur. V 45, 2. {πείσειν γὰρ αὐτὸς (᾿Αλκιβιάδης) ᾿Αϑηναίους, ὥσπερ καὶ νῦν ἀντιλέγειν). Facillima correctura sententia loci multo melior erit, si dvrλέγων scribemus. Thucydidem hoc scripsisse, Kruegero sic explicanti: «er werde eben so gut auch das bewirken als er jetzt widerspreche und durch Widerspruch es verħhindere» obversatum esse videtur. M. Aug. 1893. Carolus Hude.