- Project Runeberg -  Nordisk tidskrift for filologi (og pædagogik) / Tredie række : Andet bind /
117

(1874-1922)
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

J. Bergman: Quaestiones Prudentianae. I. 117 Negari non potest, illud, quod est verða, minus apte positum et cum ceteris parum conveniens videri. Difficultatem a Faustino Arevalo! sublatam esse, minime intelligo, qui satis mire hoc modo disputat: «Si placet, ita distingue, ut ludus sit in actionibus, iocus in verbis; et postulat poeta actiones et verba a Deo dirigi, tam ea, quae ad continentiam pertinent, quam quae ad eutrapeliam, sive ad animi quandam remissionem.» Etiam si ita distingui placeret, ut proposuit Arevalus, tamen mirum in modum langueret oratio poetae. Nam si seria et ludicra perbene consonant, vel potius dissonant, verða tamen et zoc nihil habent contrarii. Quae cum ita sint, non sine causa, si non externa quadam et a codicibus probabili, at tamen interna et in ipsa re posita, corruptum suspicor esse hunc locum. Scribendum censeo: seria, ludicra, vera, iocos. Ita sententiae optime consultum erit. Ut seria, ludicra antitheton aptissimum efficiunt, ita contrarii quiddam, non minus commodum, in his verbis inest, quae sunt vera, i0C0s. Supervacaneum videtur exemplorum congeriem protrahere, quibus probetur vocem ilam, quae est verus, eadem significare posse quam serius, vel sincerus. Quod vel ipsa re apparet. Levissima est mutatio, et facillime vera poetae verba in sola (et falsa) verða corrumpi potuerunt. C 9,16,17: corporis formam caduci, membra morti obnoxia, induit, ne gens periret primoplasti ex germine. Singularis est illa primoplasti vox, in qua duplex inest difficultas. Offendimur et hybrido compositionis modo, graeca lingua latinae admixta, et metro — longa syllaba pro brevi inserta — neglecto. Quae vitia tollere conati sunt duo codices, Rottendorphius primus et Thuanus (in hoc tamen manu rec. adscr.), ubi exstat protoplasti, quae vox vere graeca non minus legibus compositionum quam metro satisfacit. Prohibet tamen, ne in hac scriptura quiescamus, omnium ' M. Aurelii Prudentii Clementis carmina ed. Faustinus Arevalus (primum 1788—1789, tum inserta in «Cursum Patrologiae completum», quem edidit J.-P. Migne, Tom. LIX p. 797).

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Tue Jun 16 15:33:36 2026 (www-data) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/nordfilol/3r2/0129.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free