168 A. B. Drachmann: Æschylus’s Dramaturgie. sande Storhed frem: Belysningen bliver falsk og Bedømmelsen skjæv. Men fastholder man det for Alvor, saa vil man ikke blot see, hvorledes hele Mandens Temperament og deraf betingede Virkemaade falder sammen med hans Formaal, men tillige vil det gamle Billede begynde at antage de rette Dimensioner. Det er kun den store Afstand fra Beskueren, der forvansker disse; i Virkeligheden er de gigantiske. In Tacitum. Ab exc. d. Aug. 1 33. (Germanicus) anxius occultis in se patrui aviaeque odiis, quorum causae acriores, quia iniquae.) Quotienscumque ad hunc locum discipulis enarrandum reverti, in ea re offendor, quod adiectivum iniquae ad verbum causae relatum est; si enim causae odii iniquae fuerunt, tamen inde non efficitur, acriores eas fuisse. Mihi quidem haud dubium est, quin Tacitus hoc significare voluerit, homines plerumque eorum odiorum, quae iniqua esse sibi ipsi confiteantur necesse sit, causas acriores sibi fingere, ut quodam modo conscientiae suae satisfaciant; οἵ. quae ad h. 1. Nipperdeius disseruit. Rescribendum igitur, nisi fallor: quia iniqua. Car. Hude.